ผมมองว่า ประเด็นเหล่านี้ การขึ้นทะเบียนปราสาทก็ดี ล้วนเป็นประเด็นการเมืองระหว่างประเทศ มากกว่าเป็นการประเมิณคุณค่าของสิ่งนั้น ๆ ตามที่เป็นอยู่จริง

การเดินทางไปของนายนพดล ปัทมะ เมื่อคราวนั้นเป็นประจักษ์พยานที่ชัดพอสมควรว่ามีการเกี้ยเซี๊ยกันทั้งสามฝ่าย และมติคราวประชุม กรกฎา ๕๑ ก็เห็นชัดว่ายูเนสโกจงใจละเมิดเงื่อนไขของตัวเอง

ทางเลือกและกระบวนดำเนินการของ กต. ผมมองว่าทั้ง “ขลาด” และ “เขลา”

รัฐบาลไทยควรยืนให้มั่นว่า ไม่คือไม่ ไม่ให้ขึ้นก็ไม่ยอมรับและผลักดันทหารเขมรที่ตรึงรอบพื้นที่พระวิหาร เป็นมาอย่างไรคือให้เป็นไปอย่างนั้น เคยอยู่ที่บันไดนาคก็ให้คืนกลับไปที่เดิม

ที่สำคัญ รัฐบาลไทยควรใช้เงื่อนไขความเคลื่อนไหวของประชาชนในประเทศให้เป็นประโยชน์ ควรเคารพและเกรงใจประชาชน ไม่ใช่มาบอกให้หุบปาก

เมื่อแถลงการณ์ร่วมได้รับการยกเลิกอย่างถูกต้อง ความจำเป็นต้องทำสนธิสัญญาไทย-กัมพูชาเพื่อรองรับแผนอนุรักษ์มรดกโลกใดๆก็หมดไปโดยปริยาย กระทรวงการต่างประเทศไม่ต้องหลอกตัวเอง หรือทำให้ประชาชนต้องสับสนอีกต่อไป

มีเพียงแต่ต้องเร่งผลักดันวาระประชาชน…ให้ศาลรัฐธรรมนูญสั่งยกเลิก MOU 2000 (พ.ศ.2543) และ MOU 2001 (พ.ศ.2544)ว่าด้วยกรอบการเจรจาปัญหาเขตแดนไทย-กัมพูชา ทางบกและทางทะเล เนื่องจากถือเป็นสนธิสัญญาอาจมีผลเปลี่ยนแปลงอาณาเขตไทย โดยไม่ผ่านความเห็นชอบจากรัฐสภา อันขัดต่อรัฐธรรมนูญทั้งฉบับปี 2540 และปี 2550

ปล.ศาลฯ มีบรรทัดฐานอยู่แล้วจากกรณีแถลงการณ์ร่วมไทย-กพช.ฉบับติ๊งเหล่ (JC51)

ถุย…ทหารไทย

ประชาชนชาวไทยทนได้ไหม เขาดูถูก เหยียดหยาม เหยียบย่ำ ซ้ำเติม ขนาดนี้

ใครทนได้ แต่…คนมีนอ…ไม่ทน